1 Bundan sonra İsa Taberiye gölünün kıyısında şakirtlerine yine göründü. Bu şöyle oldu:2 Simun Petrus, İkiz diye anılan Tomas, Celile’nin Kana köyünden Natanel, Zebedi’nin oğulları ve başka iki şakirt daha birlikteydiler.3 Simun Petrus ötekilere, “Ben balık tutmaya gidiyorum” dedi. Onlar da, “Biz de seninle geliyoruz” dediler. Böylece hepsi dışarı çıkıp tekneye bindiler. Fakat o gece hiç balık tutamadılar.4 Şafak sökerken İsa kıyıda duruyordu. Fakat şakirtler O’nun İsa olduğunu fark etmediler.5 İsa onlara, “Çocuklar, balığınız var mı?” diye sordu. Şakirtler, “Tutamadık” diye karşılık verdiler.6 İsa, “Ağınızı teknenin sağ yanına atın. O zaman balık tutarsınız” dedi. Bunun üzerine ağı yeniden attılar. O kadar çok balık tuttular ki, ağı tekneye çekemediler.7 İsa’nın sevdiği şakirt, Simun Petrus’a, “Bu Rab’dir!” dedi. Petrus bunu işitince balık tutarken çıkarttığı üstünü giydi ve suya atladı.8 Tekne karadan ancak yüz metre kadar uzaktaydı. Öteki şakirtler balıkla dolu ağı tekneyle kıyıya getirdiler.9 Karaya çıktıklarında bir kömür ateşinin yanmakta olduğunu gördüler. Ateşte balık pişiyordu. Ayrıca ekmek de vardı.10 İsa onlara, “Demin tuttuğunuz balıklardan bana biraz getirin” dedi.11 Simun Petrus tekneye atladı ve ağı kıyıya çekti. Ağda tamı tamına yüz elli üç iri balık vardı. Bu kadar çok balık olduğu halde ağ yırtılmamıştı.12 İsa onlara, “Gelin, yemek yiyin” dedi. Şakirtlerden hiçbiri O’na, “Sen kimsin?” diye sormaya yeltenmedi. Çünkü O’nun Rab olduğunu biliyorlardı.
