Yeroboam

Yeroboam, üzerinde altın bir buzağı bulunan yükseltilmiş bir sunağın önünde durur; müzisyenler ve toplanmış İsrailliler onu izlerken ellerini törensel bir bağlılıkla kaldırır. Meyve, tahıl ve kurbanlık bir hayvandan oluşan sunular sunağın tabanını çevreler; bu da Yeruşalim’den ayrı olarak kurulan yeni ibadet merkezini vurgular. Sahne, kuzey oymaklarının kralı Yeroboam’ın, İsrail’in tapınağa yaptığı hac yolculuklarının halkın bağlılığını Davut’un hanedanına geri döndüreceğinden korktuğu 1 Kings 12 bölümündeki dönüm noktasını betimler. Altın buzağılar yaptırıp “Ey İsrail, işte ilahların” diye ilan etti; birini Beytel’e, diğerini Dan’a yerleştirdi. Eser, siyasal korkunun dinsel yozlaşmaya dönüşmesinin trajedisini yakalar: tapınma, Rab’bin belirlediği tapınaktan görünür bir puta yöneltilir ve kolaylık, antlaşmaya bağlı itaatin yerini alır. Bu görsel putperestlik, bölünmüş krallık tarihi, sahte tapınma, önderlik başarısızlığı ve ödünün ruhsal sonuçları üzerine öğretim için uygundur.