1 When Jesus had spoken these words, he lifted up his eyes to heaven, and said, “Father, the hour has come; glorify your Son that the Son may glorify you,2 since you have given him authority over all flesh, to give eternal life to all whom you have given him.3 And this is eternal life, that they know you the only true God, and Jesus Christ whom you have sent.4 I glorified you on earth, having accomplished the work that you gave me to do.5 And now, Father, glorify me in your own presence with the glory that I had with you before the world existed.6 “I have manifested your name to the people whom you gave me out of the world. Yours they were, and you gave them to me, and they have kept your word.7 Now they know that everything that you have given me is from you.8 For I have given them the words that you gave me, and they have received them and have come to know in truth that I came from you; and they have believed that you sent me.9 I am praying for them. I am not praying for the world but for those whom you have given me, for they are yours.10 All mine are yours, and yours are mine, and I am glorified in them.11 And I am no longer in the world, but they are in the world, and I am coming to you. Holy Father, keep them in your name, which you have given me, that they may be one, even as we are one.12 While I was with them, I kept them in your name, which you have given me. I have guarded them, and not one of them has been lost except the son of destruction, that the Scripture might be fulfilled.13 But now I am coming to you, and these things I speak in the world, that they may have my joy fulfilled in themselves.14 I have given them your word, and the world has hated them because they are not of the world, just as I am not of the world.15 I do not ask that you take them out of the world, but that you keep them from the evil one.16 They are not of the world, just as I am not of the world.17 Sanctify them in the truth; your word is truth.18 As you sent me into the world, so I have sent them into the world.19 And for their sake I consecrate myself, that they also may be sanctified in truth.20 “I do not ask for these only, but also for those who will believe in me through their word,21 that they may all be one, just as you, Father, are in me, and I in you, that they also may be in us, so that the world may believe that you have sent me.22 The glory that you have given me I have given to them, that they may be one even as we are one,23 I in them and you in me, that they may become perfectly one, so that the world may know that you sent me and loved them even as you loved me.24 Father, I desire that they also, whom you have given me, may be with me where I am, to see my glory that you have given me because you loved me before the foundation of the world.25 O righteous Father, even though the world does not know you, I know you, and these know that you have sent me.26 I made known to them your name, and I will continue to make it known, that the love with which you have loved me may be in them, and I in them.”
Luke 22
39 İsa dışarı çıktı. Her zamanki gibi Zeytin Dağı’na gitti. Şakirtleri de O’nun ardından gittiler.40 Oraya varınca İsa şakirtlerine, “Ayartılmamak için dua edin” dedi.41 Sonra onlardan bir taş atımı kadar uzaklaştı. Diz çökerek dua etti:42 “Semavî Baba, eğer iradene uygunsa, çekeceğim acıları benden uzaklaştır. Fakat benim istediğim değil, senin istediğin olsun.”43 Semadan bir melek İsa’ya göründü, O’nu kuvvetlendirdi.44 İsa derin bir acı içindeydi; daha hararetle dua etti. Teri, toprağa düşen kan damlaları gibiydi.45 Duadan kalkıp şakirtlerinin yanına döndü. Onları kederden uyur halde buldu.
Mark 14
35 İsa biraz uzaklaşıp yere kapandı. Orada dua etti. Eğer mümkünse o elem saatinden kurtulmayı diledi.
Matthew 26
36 Daha sonra İsa şakirtleriyle birlikte Getsemani isimli bahçeye gitti. Onlara, “Siz burada oturun, ben şuracıkta dua edeceğim” dedi.37 Petrus’u ve Zebedi’nin iki oğlunu yanına aldı. Bu arada kederlenmeye başladı; derin ıstırap içindeydi.38 Sonra onlara, “Ölüm derecesinde kederliyim” dedi. “Burada kalın, benimle birlikte uyanık durun.”39 Biraz uzaklaşıp yüzüstü yere kapandı, dua etmeye başladı. “Semavî Baba, eğer mümkünse çekeceğim acıları benden uzaklaştır. Fakat yine de benim değil, senin isteğin olsun” dedi.40 Şakirtlerinin yanına dönünce onları uyumuş buldu. Petrus’a, “Benimle bir saat uyanık kalamadınız mı?” dedi.41 “Uyanık kalın, ayartılmamak için dua edin. Doğru olanı yapmaya isteklisiniz, fakat bedenleriniz zayıftır.”42 İsa tekrar uzaklaştı ve dua etti. “Semavî Baba, eğer bu acıları çekmem kaçınılmaz ise, senin isteğin olsun” dedi.43 Sonra geri döndü ve onları yine uyur buldu. Gözlerini açık tutamıyorlardı.44 Onları bu halde bırakıp tekrar yanlarından ayrıldı; üçüncü kez aynı sözlerle dua etti.45 Sonra şakirtlerinin yanına döndü. Onlara şöyle dedi: “Hâlâ uyuyup dinleniyor musunuz? İnsanoğlu’nun günahkârlara teslim edileceği zaman geldi.46 Kalkın, gidelim! İşte bana ihanet eden geldi!”
