Meryem ve Elizabet

Meryem, Yahuda’nın dağlık bölgesinde ellerini kalbine kaldırmış, yüzünü saygılı bir övgüyle göğe çevirmiş halde durur. Yanında Elizabet, ağaçların altında oturur ve Rab’bin genç annesine doğru uzanarak onu hayranlık ve bereketle karşılar. Yolcular ve bir eşek taş patikanın yakınında bekler; bu da buluşmayı Nasıra’dan Zekeriya’nın evine uzanan mütevazı yolculuğun içine yerleştirir.

Sahne, Kutsal Ruh’la dolan Elizabet’in Meryem’i kutsanmış ilan ettiği ve onun rahmindeki çocuğu tanıdığı, Luke 1’deki Ziyaret olayını tasvir eder. Meryem’in yukarıya dönük bakışı, Magnificat’ın başlangıç ruhunu yansıtır: Tanrı’nın alçakgönüllüleri hatırladığı ve İsrail’e verdiği vaadi yerine getirdiği için sevinen bir hizmetkâr. Bu eser Advent dönemi, Noel’e hazırlık, kadın hizmetleri, iman üzerine Kutsal Kitap öğretimi ve beden alış konulu çalışmalar için uygundur.