Kabul Edilebilir Kurban

Habil, Rab’be sunulmuş bir kuzunun bulunduğu yanan sunağın yanında ellerini saygı dolu bir tapınmayla kaldırır. Arkasında Kayin, toprağın ürünlerini elinde tutarak durur; yüzündeki sıkıntılı ifade, iki sunu arasındaki karşıtlık ortaya çıkarken belirginleşir. Aden’in dışındaki ilk dünyada geçen sahne, Yaratılış’ta Tanrı’nın Habil’e ve onun kurbanına baktığı, Kayin’in sunusunun ise aynı şekilde kabul edilmediği anı tasvir eder.

Sunaktaki kuzu, Habil’in Tanrı’ya imanla dolu yaklaşımına, sürüsünün ilk doğanlarından sunduğu kurbana işaret eder. Kayin’in topladığı ürünler, aynı teslim olmuş yürek olmadan yapılan insan emeğini hatırlatır. Görsel; tapınma, itaat, iman, kıskançlık ve Tanrı’ya yalnızca kolay olanı değil, layık olanı sunmanın ciddiyeti hakkında konuşur.