Marangozun Oğlu

Genç İsa, omzunda uzun bir ahşap kiriş taşıyarak güneş ışığıyla aydınlanan bir köy kemerinden geçer; çevresinde O’nu izleyen, O’nunla yürüyen ve yanında oynayan çocuklar vardır. Mekân, İsa’nın halka açık hizmetinden önce bilgelikte, güçte ve lütufta büyüdüğü Nasıra’yı çağrıştırır. Ahşap, O’nun bir marangozun evindeki alçakgönüllü yetişme dönemine işaret ederken aynı zamanda çarmıhın ağacını da önceden haber verir. Bu sanat eseri, Mesih’in gizli yıllarını saygıyla sunar: Tanrı’nın Oğlu’nun sıradan bir insan çocukluğu yaşaması, Celile’nin sakin yaşamında çalışmayı, topluluğu ve itaati öğrenmesi.