1 Başlangıçta Kelâm vardı. Kelâm Allah’la birlikteydi Ve Kelâm Allah’ın kendisiydi.2 Kelâm ezelden beri Allah’la birlikteydi.3 Allah her şeyi Kelâm’ı vasıtasıyla yarattı. Allah’ın Kelâmı vasıtasıyla yaratılmamış Hiçbir şey yoktur.4 Kelâm hayatın kaynağıdır, Bu hayat bütün insanlara nur oldu.5 Nur karanlığı aydınlattı. Karanlık nuru söndüremedi.6 Allah, Yahya adında birini gönderdi.7 Yahya nur Olan’a şahitlik etmek için geldi. Allah onu nura şahitlik etsin ve bütün insanlar bu nur vasıtasıyla imana kavuşsun diye gönderdi.8 Yahya nurun kendisi değildi. Vazifesi nura şahitlik etmekti.9 Dünyaya gelip her insanı aydınlatan hakiki nur buydu.10 O dünyadaydı. Dünya O’nun vasıtasıyla yaratıldı, fakat dünya O’nu tanımadı.11 Kendi ülkesine geldi, fakat kendi halkı O’nu kabul etmedi.12 Kendisini kabul eden herkese Allah’ın evlâdı olma hakkını verdi. Bunlar, Kelâm’a iman edenlerdir.13 Böyleleri insan soyundan, insan iradesinden veya tabii yoldan doğan çocuklar değildir. Allah’ın gücüyle ruhen yeniden doğarlar.14 Kelâm insan olup aramızda yaşadı. O’ndaki ululuğu, Allah’ın biricik semavî Oğlu’nun ululuğunu gördük. O, Allah’ın lütfuyla ve hakikatiyle doludur.15 Yahya O’nu kast ederek şöyle dedi: “‘Benden sonra gelecek biri var, O benden üstündür. Çünkü O benden önce de vardı’ dediğim kişi budur.”16 Kelâm Allah’ın lütfuyla doludur. Hepimiz O’nun sayesinde sayısız lütfa kavuştuk.17 Allah, Musa Peygamber vasıtasıyla şeriatı verdi. Lütfunu ve kendisiyle ilgili hakikati ise İsa Mesih vasıtasıyla gösterdi.18 Allah’ı hiç kimse görmemiştir. Fakat semavî Baba Allah’ın bağrından gelen ve özde Allah olan biricik semavî Oğul, Allah’ı bize tanıttı.19 Kudüs’te bulunan Yahudi yetkililer Yahya’ya bazı rahipler ve Levililer gönderdi. Bunlar Yahya’ya, “Sen kimsin?” diye sordular.20 Yahya onlarla hiç çekinmeden konuştu, “Ben Mesih değilim” diye açıkça bildirdi.21 O zaman Yahya’ya, “Öyleyse sen kimsin? İlyas mısın?” diye sordular. Yahya, “Hayır, İlyas değilim” dedi. Bu kez, “Sen beklediğimiz peygamber misin?” diye sordular. Yahya, “Hayır, değilim” dedi.22 Bunun üzerine ona, “Sen kimsin? Kim olduğunu söyle de bizi gönderen yetkililere verecek bir cevabımız olsun” dediler.23 Yahya onlara Yeşaya Peygamber’in şu sözleriyle cevap verdi: “Ben, ‘Rab için düz bir yol hazırlayın’ diye çölde haykıran kişiyim.”24 Yahya’ya gönderilen bu adamlar Ferisi mezhebindendi.25 Ferisiler Yahya’ya sordular: “‘Mesih değilim; İlyas veya beklediğiniz peygamber de değilim’ diyorsun. Öyleyse söyle, insanları neden vaftiz ediyorsun?”26 Yahya Ferisilere şöyle cevap verdi: “Ben insanları suyla vaftiz ediyorum. Fakat aranızda birisi var, siz daha O’nu tanımıyorsunuz.27 Benden sonra gelecek olan O’dur. Ben O’nun çarıklarının bağcıklarını çözmeye bile lâyık değilim.”28 Bu olaylar, Şeria Irmağı’nın karşı yakasındaki Beytanya şehrinde geçti. Yahya insanları burada vaftiz ediyordu.29 Yahya ertesi gün İsa’nın kendisine doğru geldiğini görünce şöyle dedi: “İşte Allah Kuzusu! Dünyanın günahını ortadan kaldıran O’dur.30 Kendisi hakkında, ‘Benden sonra gelecek olan biri var, O benden üstündür. Çünkü O benden önce vardı’ dediğim kişi işte budur.31 O’nu tanımıyordum, fakat İsrail halkı O’nun Mesih olduğunu görüp anlasın diye insanları suyla vaftiz etmeye geldim.”32 Yahya daha sonra şunları söyledi: “Mukaddes Ruh’un gökten bir güvercin gibi indiğini ve O’nun üzerine konduğunu gördüm.33 O’nu ben de tanımıyordum. Fakat insanları suyla vaftiz etmem için beni gönderen Allah, ‘Mukaddes Ruh’un indiğini ve birinin üzerinde durduğunu göreceksin. İnsanları Mukaddes Ruh’la vaftiz edecek olan O’dur’ dedi.34 Ben de gördüm; bu yüzden O’nun Allah’ın semavî Oğlu olduğuna şahitlik ediyorum.”35 Yahya ertesi gün iki şakirdiyle birlikteydi.36 İsa’nın oradan geçtiğini görünce, “İşte Allah Kuzusu!” dedi.37 Yahya’nın bu sözünü işiten iki şakirt İsa’nın ardından gittiler.38 İsa arkasına döndü, bunların peşinden geldiğini gördü. Onlara, “Ne istiyorsunuz?” dedi. Onlar, “Rabbi, nerede oturuyorsun?” diye sordular (‘Rabbi’, hocam anlamına gelir).39 İsa onlara, “Gelin, görün” dedi. İki şakirt İsa’yla birlikte gittiler, O’nun yaşadığı yeri gördüler. Saat dört sularıydı. Günün geri kalan kısmını İsa’nın yanında geçirdiler.40 Bu şakirtler Yahya’nın İsa hakkındaki sözlerini duyduktan sonra İsa’nın peşinden gitmişlerdi. Bunlardan biri, Simun Petrus’un kardeşi Andreas’tı.41 Andreas’ın ilk yaptığı şey gidip kardeşi Simun’u bulmak oldu. Ona, “Mesih’i bulduk” dedi. Mesih, meshedilmiş anlamına gelir.42 Ardından Simun’u İsa’ya götürdü. İsa, Simun’a baktı ve şöyle dedi: “Sen Yuhanna’nın oğlu Simun’sun. Bundan sonra sana Kefas denilecek.” Kefas veya Petrus, kaya demektir.43 Ertesi gün İsa Celile bölgesine gitmeye karar verdi. Oraya varınca Filipus’u buldu ve ona, “Ardımdan gel” dedi.44 Filipus, tıpkı Andreas ve Petrus gibi Beytsayda şehrindendi.45 Filipus Natanel’i buldu ve ona, “Musa’nın Tevrat’ta hakkında yazdığı ve peygamberlerin söz ettiği kişiyi bulduk. O, Yusuf Oğlu Nasıralı İsa’dır” dedi.46 Natanel Filipus’a, “Nasıra mı? Nasıra’dan iyi bir şey çıkar mı?” diye sordu. Filipus Natanel’e, “Gel, kendin gör” diye cevap verdi.47 İsa, Natanel’in kendisine doğru geldiğini görünce onu işaret edip, “İşte saf ve itimada lâyık bir İsrailoğlu!” dedi.48 Natanel İsa’ya, “Beni nereden tanıyorsun?” diye sordu. İsa ona, “Filipus daha çağırmadan önce seni incir ağacının altında gördüm” dedi.49 O zaman Natanel, “Rabbi, sen Allah’ın semavî Oğlu’sun! İsrail’in Kralı’sın!” dedi.50 Bunun üzerine İsa Natanel’e, “‘Seni incir ağacının altında gördüm’ dediğim için mi inanıyorsun? Bundan çok daha büyük şeyler göreceksin!” dedi.51 Ardından onlara şöyle dedi: “Emin olun, göğün açıldığını, Allah’ın meleklerinin İnsanoğlu üzerine inip yükseldiklerini göreceksiniz.”
Luke 3
1 Sezar Tiberyus’un imparatorluk döneminin on beşinci yılıydı. Yahudiye’de Pontius Pilatus valilik yapıyordu. İmparatorun izniyle Celile’yi Hirodes, İtureya ve Trahonitis bölgesini Hirodes’in kardeşi Filipus, Abilene’yi Lisanias yönetiyordu.2 Hanan ve Kayafa başrahiplerdi. Bu sırada Allah, kırda yaşayan Zekeriya oğlu Yahya’ya kelâmını bildirdi.3 Yahya, Şeria Irmağı çevresindeki bütün bölgeleri dolaştı. Halkı günahlarının bağışlanması için tövbe edip vaftiz olmaya çağırıyordu.4 Nitekim Yeşaya Peygamber’in kitabında şu sözler yazılmıştır: “Kırda haykıran ses, ‘Rab’bin yolunu hazırlayın, geçeceği yerleri düzleyin’ diyor.5 Her vadi doldurulacak, dağ tepe alçaltılacak. Eğri yollar düzlenip engebeli olanlar yamyassı olacak.6 Nihayet herkes Allah’ın kendi halkını nasıl kurtardığını görecek!”7 İnsanlar vaftiz olmak için akın akın Yahya’ya geldi. Yahya onlara şöyle dedi: “Ey engerekler soyu! Yürekten tövbe etmeden Allah’ın gazabından kaçabileceğinizi mi sanıyorsunuz?8 Tövbe edin ve hakikaten değiştiğinizi amellerinizle gösterin. ‘Bunu yapmamıza gerek yoktur. Biz İbrahim soyundanız’ demeye kalkmayın. Ben size şunu söyleyeyim: Allah şu taşlardan bile İbrahim’e çocuk yaratabilir.9 Siz işe yaramayan ağaçlara benziyorsunuz. Balta ağacın köküne dayanmıştır. İyi meyve vermeyen her ağaç kesilip ateşe atılacaktır.”10 Halk Yahya’ya, “O halde ne yapmalıyız?” diye sordular.11 Yahya, “İki gömleği olan birini hiç olmayana versin. Yiyeceği olan da hiç olmayanla paylaşsın” diye cevap verdi.12 Bu arada vergiciler de Yahya’ya vaftiz olmaya geldiler. “Hoca, peki bizim ne yapmamız gerekir?” diye sordular.13 Yahya, “Size emredilenden daha fazla vergi almayın” dedi.14 Askerler ona, “Ya biz ne yapmalıyız?” diye sordular. Yahya onlara şöyle dedi: “Kaba kuvvetle ya da yalan suçlamalarla kimseden para koparmayın. Ücretinizle yetinin.”15 Halk Mesih’in gelişini umutla bekliyordu. Yahya’yla ilgili olarak herkesin aklında “Acaba Mesih bu mu?” sorusu vardı.16 Yahya şöyle dedi: “Ben sizi suyla vaftiz ediyorum, fakat benden daha üstün Olan geliyor. Ben O’nun çarığının bağını çözmeye bile lâyık değilim. O sizi Mukaddes Ruh’la ve ateşle vaftiz edecek.17 Yabası elindedir; harman yerinde buğdayı samandan ayıklayacak. Buğdayı ambarına yığacak. Samanı ise hiç sönmeyen ateşte yakacak.”18 Yahya halka daha birçok öğüt verip Mesih’i müjdeledi.19 O bölgenin yöneticisi Hirodes, kardeşinin eski karısı Hirodiya’yla evlenmişti, başka kötülükler de yapıyordu. Bundan ötürü Yahya onu şiddetle kınadı.20 Hirodes yaptığı kötülüklere bir yenisini daha ekleyerek Yahya’yı zindana attırdı.21 Halk vaftiz olurken İsa da gelip vaftiz oldu; dua etmeye başlayınca gök açıldı.22 Mukaddes Ruh semadan bir güvercin biçiminde İsa’nın üstüne indi ve semadan şöyle bir ses duyuldu: “Sen benim sevgili semavî Oğlum’sun, senden razıyım.”23 İsa faaliyete başladığı zaman takriben otuz yaşındaydı. Yusuf’un oğlu diye biliniyordu. Yusuf da Eli’nin oğlu,24 Eli Mattat’ın oğlu, Mattat Levi’nin oğlu, Levi Malki’nin oğlu, Malki Yannay’ın oğlu, Yannay Yusuf’un oğlu,25 Yusuf Mattitya’nın oğlu, Mattitya Amos’un oğlu, Amos Nahum’un oğlu, Nahum Hesli’nin oğlu, Hesli Nagay’ın oğlu,26 Nagay Mahat’ın oğlu, Mahat Mattitya’nın oğlu, Mattitya Şimi’nin oğlu, Şimi Yosek’in oğlu, Yosek Yoda’nın oğlu,27 Yoda Yohanan’ın oğlu, Yohanan Reşa’nın oğlu, Reşa Zerubbabil’in oğlu, Zerubbabil Şealtiel’in oğlu, Şealtiel Neri’nin oğlu,28 Neri Malki’nin oğlu, Malki Addi’nin oğlu, Addi Kosam’ın oğlu, Kosam Elmadam’ın oğlu, Elmadam Er’in oğlu,29 Er Yeşu’nun oğlu, Yeşu Eliezer’in oğlu, Eliezer Yorim’in oğlu, Yorim Mattata’nın oğlu, Mattata Levi’nin oğlu,30 Levi Şimon’un oğlu, Şimon Yahuda’nın oğlu, Yahuda Yusuf’un oğlu, Yusuf Yonam’ın oğlu, Yonam Elyakim’in oğlu,31 Elyakim Mala’nın oğlu, Mala Menna’nın oğlu, Menna Mattata’nın oğlu, Mattata Natan’ın oğlu, Natan Davud’un oğlu,32 Davud İşay’ın oğlu, İşay Oved’in oğlu, Oved Boaz’ın oğlu, Boaz Salmon’un oğlu, Salmon Nahşon’un oğlu,33 Nahşon Amminadav’ın oğlu, Amminadav Ram’ın oğlu, Ram Hesron’un oğlu, Hesron Peres’in oğlu, Peres Yahuda’nın oğlu,34 Yahuda Yakub’un oğlu, Yakub İshak’ın oğlu, İshak İbrahim’in oğlu, İbrahim Terah’ın oğlu, Terah Nahor’un oğlu,35 Nahor Seruk’un oğlu, Seruk Reu’nun oğlu, Reu Pelek’in oğlu, Pelek Ever’in oğlu, Ever Şelah’ın oğlu,36 Şelah Kenan’ın oğlu, Kenan Arpakşad’ın oğlu, Arpakşad Sam’ın oğlu, Sam Nuh’un oğlu, Nuh Lemek’in oğlu,37 Lemek Metuşelah’ın oğlu, Metuşelah Hanok’un oğlu, Hanok Yered’in oğlu, Yered Mahalalel’in oğlu, Mahalalel Kenan’ın oğlu,38 Kenan Enoş’un oğlu, Enoş Şit’in oğlu, Şit Adem’in oğludur. Adem’i de Allah yarattı.
Mark 1
1 Allah’ın semavî Oğlu İsa Mesih’in kurtuluş müjdesidir.2 Bu müjdenin başlangıcı, Yeşaya Peygamber’in kitabında şöyle bildirilir: “Bak, habercimi senden önce gönderiyorum. İnsanları senin gelişine o hazırlayacak.”3 “O, kırlarda şöyle haykırıyor: ‘Rab’bin yolunu hazırlayın; geçeceği yerleri düzleyin.’”4 Bu haberci Yahya’dır. İnsanları kırlarda suyla vaftiz ediyordu; günahlarının bağışlanması için tövbe edip vaftiz olmaya çağırıyordu.5 Kudüs dâhil, Yahudiye bölgesinden bütün halk Yahya’ya geliyordu. Yahya, günahlarını itiraf edenleri Şeria Irmağı’nda vaftiz ediyordu.6 Abası deve kılından yapılmıştı, beline de deri kuşak bağlardı. Çekirge ve yaban balı yerdi.7 Şöyle vazediyordu: “Benden sonra başka biri gelecek. O benden çok daha üstündür. Ben eğilip O’nun çarıklarını çıkarmaya bile lâyık değilim.8 Ben sizi suyla vaftiz ediyorum, O sizi Mukaddes Ruh’la vaftiz edecek.”9 O günlerde İsa Celile bölgesinde olan Nasıra şehrinden çıkageldi. Yahya O’nu Şeria Irmağı’nda vaftiz etti.10 İsa sudan çıkar çıkmaz göğün yarıldığını gördü. Mukaddes Ruh bir güvercin biçiminde O’nun üzerine indi.11 Semadan bir ses duyuldu: “Sen benim sevgili semavî Oğlum’sun. Senden razıyım.”12 Bundan hemen sonra Mukaddes Ruh, İsa’yı kıra götürdü.13 İsa orada kırk gün kaldı. Bu süre boyunca Şeytan O’nu ayartmaya çalıştı. İsa yabani hayvanların arasındaydı. Melekler de O’na hizmet ediyordu.14 Bu arada Yahya yakalanıp zindana atılmıştı. İsa ise Celile’ye gidip halka Allah’ın kurtuluş müjdesini duyurmaya başladı.15 “Vakit geldi” diyordu; “Allah’ın Hükümranlığı yaklaştı. Tövbe edin, Allah’ın kurtuluş müjdesine inanın.”16 İsa Celile Gölü’nün kıyısında dolaşıyordu. Orada Simun’u ve onun kardeşi Andreas’ı gördü. Bu iki kardeş balıkçıydı; göle ağlarını seriyorlardı.17 İsa onlara, “Peşimden gelin, size balık yerine insan tutmayı öğreteceğim” dedi.18 Simun’la Andreas hemen ağlarını bırakıp İsa’nın peşinden gittiler.19 İsa göl kıyısında yürümeye devam etti; biraz ileride iki kardeş daha gördü. Bunlar Zebedi’nin oğulları Yakub ve Yuhanna’ydı. Teknede ağlarını tamir ediyorlardı.20 Yanlarında babaları Zebedi’yle tayfaları vardı. İsa bu iki kardeşi görünce hemen yanına çağırdı. Yakub’la Yuhanna da babalarını teknede bırakıp İsa’nın peşinden gittiler.21 İsa onlarla birlikte Kefarnahum şehrine gitti. Şabat Günü havraya gidip halka vaaz etti.22 İsa’nın sözleri oradakileri hayrete düşürdü, çünkü din âlimleri gibi değil, yetkili biri gibi vazediyordu.23 Orada cinli bir adam vardı. Adam şöyle bağırdı:24 “Nasıralı İsa! Bizden ne istiyorsun? Bizi yok etmeye mi geldin? Biliyorum, sen Allah’ın mukaddes Elçisi’sin.”25 Fakat İsa cini azarladı: “Sus” dedi, “Adamın içinden çık.”26 Bunun üzerine cin adamı sarstı; bir çığlık attı, adamın içinden çıktı.27 Herkes hayretler içinde kalmıştı. Birbirlerine sordular: “Neler oluyor burada? Bu adam görülmemiş bir yetkiyle yeni şeyler vazediyor! Cinler bile O’na itaat ediyor.”28 Böylece İsa’nın ünü hızla bütün Celile bölgesine yayıldı.29 Bu olaydan hemen sonra İsa’yla yanındakiler havradan çıktılar. Yakub ve Yuhanna’yla birlikte hepsi Simun ve Andreas’ın evine gittiler.30 Simun’un kaynanası hastaydı, evde ateşler içinde yatıyordu. Bunu hemen İsa’ya bildirdiler.31 İsa kadının yanına gitti. Elinden tuttu, ayağa kaldırdı. Kadının ateşi düştü; hemen onlara hizmet etmeye başladı.32 Akşam olunca halk hastaları ve cine tutulmuş olanları İsa’ya getirmeye başladı.33 Bütün şehir halkı İsa’nın bulunduğu evin kapısında toplandı.34 Gelenler arasında çeşit çeşit hastalıklara yakalanmış olanlar vardı. İsa hepsine şifa verdi; birçok kişiyi cinlerden kurtardı. Cinleri konuşturmuyordu, çünkü İsa’nın kim olduğunu biliyorlardı.35 Ertesi gün İsa erkenden kalktı. Daha hava aydınlanmamıştı. Evden çıkıp ıssız bir yere gitti. Orada tek başına dua etti.36 Sonra Simun ve arkadaşları İsa’yı aramaya çıktılar.37 O’nu bulunca, “Herkes seni arıyor!” dediler.38 İsa, “Başka yerlere gitmemiz gerek. Civardaki şehirlere de gidelim. Oralarda da kurtuluş müjdesini vazetmeliyim; çünkü bunun için dünyaya geldim” dedi.39 Böylece İsa Celile’nin her tarafını dolaştı. Havralarda vaaz etti, insanları cinlerden kurtardı.40 Cüzamlı bir adam İsa’ya geldi. İsa’nın önünde diz çöküp ona yalvardı: “Biliyorum ki istesen bana şifa verebilirsin.”41 İsa’nın yüreği sızladı. Adama dokunup şöyle dedi: “İsterim, şifa bul!”42 Adam o anda cüzamdan kurtuldu; tertemiz oldu.43 -44 İsa adamı sıkı sıkı tembihledi, “Bu olanları kimseye anlatma” dedi. “Git rahibe görün. Şifa bulduğunu herkese göstermek için Musa’nın emrettiği kurbanları sun.” Sonra adamı yanından uzaklaştırdı.45 Fakat adam gitti, İsa sayesinde iyileştiğini her yerde yaymaya başladı. Bu yüzden İsa hiçbir şehre serbestçe giremez oldu. Mecburen tenha yerlerde kaldı; yine de her taraftan insanlar gelip O’nu buluyorlardı.
Matthew 3
1 O günlerde Vaftizci Yahya Yahudiye kırlarında vazetmeye başladı.2 “Tövbe edin, çünkü Semavî Hükümranlık yaklaştı” diyordu.3 Allah’ın Yeşaya Peygamber vasıtasıyla haber verdiği kişi Yahya’dır. Yeşaya şöyle dedi: “Kırlarda biri haykırıyor: ‘Rab’bin yolunu hazırlayın, geçeceği yerleri düzeltin.’”4 Yahya’nın abası deve kılındandı, belinde deri kuşak vardı. Yaban balı ve çekirge yerdi.5 Kudüs’ten, Yahudiye’nin her tarafından ve Şeria Irmağı civarından insanlar Yahya’ya akın ediyordu.6 Günahlarını itiraf ediyor ve Yahya tarafından Şeria Irmağı’nda vaftiz ediliyorlardı.7 Ferisi ve Saduki mezheplerine bağlı birçok insan da Yahya’ya gelip vaftiz olmak istedi. Yahya onlara, “Ey engerekler soyu! Allah’ın gazabından kaçabileceğinizi kim söyledi?8 Artık tövbeye yaraşır şekilde yaşayın.9 ‘Biz İbrahim’in soyundanız’ demeye kalkmayın. Bu boş bir düşüncedir. Bilin ki, Allah İbrahim’e şu taşlardan bile çocuklar yapabilir.10 Siz işe yaramayan ağaçlara benziyorsunuz. Balta ağaçların köküne dayandı. İyi meyve vermeyen her ağaç kesilip ateşe atılacaktır.11 Ben sizi suyla vaftiz ediyorum. Bu sizin artık tövbekâr olduğunuzu gösterir. Fakat benden çok daha üstün biri gelecek. Ben O’nun çarıklarını taşımaya bile lâyık değilim. O, sizi Mukaddes Ruh’la ve ateşle vaftiz edecek.12 Yabası elindedir. Harman yerini temizleyecek. Buğdayını ambara yığacak, samanı ise sönmeyen ateşte yakacak.”13 Bu sırada İsa, Celile bölgesinden Şeria Irmağı’na, Yahya’nın bulunduğu yere geldi. Vaftiz olmak istedi.14 Fakat Yahya buna engel olmaya çalıştı. “Vaftiz olmak için neden bana geliyorsun? Vaftiz için asıl benim sana gelmem gerekir” dedi.15 İsa, “Şimdilik böyle olsun. Böyle yaparak Allah’ın istediği her şeyi eksiksizce yerine getirmeliyiz” diye cevap verdi. Bunun üzerine Yahya, İsa’nın isteğini kabul etti.16 Böylece İsa vaftiz oldu. Sudan çıkar çıkmaz göğün yarıldığını ve Allah’ın Ruhu’nun bir güvercin gibi inip üzerine konduğunu gördü.17 Semadan bir ses duyuldu: “Sevgili semavî Oğlum budur. O’ndan razıyım” dedi.
