1 Şimdi putlara sunulan kurban etleri hususuna geliyorum. “Hepimiz ilim irfan sahibiyiz” diyorsunuz. Bunu biliyoruz. Fakat ilim irfan insanı gururlandırır. Cemaatimizi geliştiren ise sevgidir.2 Bir şey bildiğini sanan, henüz gerektiği gibi bilmez.3 Fakat bir kimse Allah’ı seviyorsa, Allah o kişiyi tanır.4 Peki o zaman putlara sunulan kurban etinin yenmesi hakkında ne diyelim? Put denen şey bir hiçtir ve Allah birdir, O’ndan başka ilâh yoktur, bunu biliyoruz.5 Evet, yerde ve gökte sözüm ona ilâhlar vardır. Aslında birçok “ilâhlar” ve “efendiler” var.6 Fakat bizim için tek Allah vardır. O semavî Baba’dır. Her şeyi var eden O’dur ve O bizim var olmamızın sebebidir. Ve tek bir Efendimiz vardır, O da İsa Mesih’tir. Her şey O’nun vasıtasıyla var oldu ve biz O’nun vasıtasıyla yaşıyoruz.7 Fakat herkes bu ilme sahip değildir. Bazı müminler eskiden putlara ibadet etmiş. Bu yüzden et yediklerinde, hâlâ putlara ibadet ediyormuş gibi bir hisse kapılıyorlar. Et yemek doğru mu yanlış mı emin olamıyorlar. Vicdanları aşırı hassas olduğu için kirleniyor.8 Yediğimiz şeylerle Allah’ın rızasını kazanamayız. Et yemezsek bir kaybımız olmaz, yersek de bir kazancımız olmaz.9 Fakat dikkat edin. Bu husustaki serbestliğiniz, vicdanı hassas olan müminlerin hak yolundan çıkmasına sebep olmamalı.10 Farz edelim, vicdanı hassas bir mümin seni putperest tapınağında et yerken gördü. Sen bunda bir mahzur olmadığını biliyorsun. Fakat o mümin senden cesaret alıp putlara sunulan etleri yemeye başlarsa ne olacak?11 O zaman bu hassas vicdanlı kişi, Mesih’in uğruna öldüğü bu kardeş senin “ilmin” yüzünden helâk olur.12 Mümin kardeşlerinize karşı günah işleyip onların hassas vicdanını zedelerseniz Mesih’e karşı günah işlersiniz.13 Demek ki, ben et yediğim için mümin kardeşimin hak yolundan çıkmasına sebep olursam bir daha et yemem. Çünkü kardeşimin yoldan çıkmasını istemem.
Romans 14
1 İmanı zayıf olanları aranıza kabul edin. Fakat farklı fikirlerinden ötürü onlarla tartışmaya girmeyin.2 Kimi her şeyi yiyebileceğine inanır, kimiyse imanı zayıf olduğundan sadece sebze yer.3 Her şeyi yiyebileceğine inanan, yemeyeni hor görmesin. Her şeyi yemeyen de yiyene hükmetmesin. Çünkü Allah onu öyle kabul etmiştir.4 Sen kimsin ki başkasının kuluna hükmediyorsun? Kulu haklı veya haksız çıkarmak ancak efendisinin işidir. Rab’bin kulu haklı çıkacaktır, çünkü Rab onu haklı çıkarmaya kadirdir.5 Kimileri bazı günlerin ötekilerden daha önemli olduğuna inanır, kimiyse her günü bir tutar. Herkes kendi kanaatinden emin olsun.6 Bazı günleri önemli sayan, o günleri Rab için kutlar. Her şeyi yiyen, Allah’a şükrederek yer. Bazı şeyleri yemeyen, bunu Rab’bi hoşnut etmek için yapar ve Allah’a şükreder.7 Çünkü hiçbirimiz ne kendimiz için yaşarız ne de kendimiz için ölürüz.8 Yaşarsak Rab için yaşarız; ölürsek Rab için ölürüz. O halde yaşasak da ölsek de Rab’be aidiz.9 Mesih hem ölülerin hem yaşayanların Efendisi olmak üzere ölüp dirildi.10 O halde mümin kardeşine neden hükmediyorsun? Mümin kardeşini neden hor görüyorsun? Hepimiz Allah’ın huzuruna çıkacağız. Bize hükmedecek olan O’dur.11 Tevrat’ta yazılmış olduğu gibi: “Rab diyor ki, ‘Varlığım hakkı için herkes önümde diz çökecek, herkes Allah olduğumu ikrar edecek.’”12 Öyleyse hepimiz Allah’ın huzuruna çıktığımız zaman kendi adımıza hesap vereceğiz.13 Bunun için artık birbirimize hükmetmeyelim. Tersine, mümin kardeşinizin imanını zedeleyecek, onu yoldan çıkaracak bir şey yapmamakta kararlı olun.14 Rab İsa’ya ait biri olarak hiçbir yiyeceğin haram olmadığını kesinlikle biliyorum. Fakat bir kimse bir şeyi haram sayarsa, o şey artık onun için haramdır.15 Yedikleriniz yüzünden mümin kardeşinizin imanını zedelerseniz, artık sevgi yolunda yürümüyorsunuz demektir. Yiyecek yüzünden mümin kardeşinizin helâk olmasına sebep olmayın! Çünkü Mesih onun uğruna da öldü.16 Size göre iyi olanı kimsenin kötülemesine izin vermeyin.17 Çünkü Allah’ın Hükümranlığı yiyecek ve içecekle alakalı değildir. Mukaddes Ruh’un verdiği doğruluk, selâmet ve sevinçle alakalıdır.18 Böyle yaşayıp Mesih’e kulluk eden kişi, hem Allah’ı hoşnut eder hem de insanların takdirini kazanır.19 O halde kendimizi selâmet getiren ve birbirimizin imanını geliştiren amellere verelim.20 Yiyecek uğruna Allah’ın işini bozmayın! Her yiyecek helâldır, fakat yediği yiyecek yüzünden mümin kardeşinin imanını zedeleyen kişi kötülük etmiş olur.21 Kardeşinizin imanını zedelemektense et yemeyin, şarap içmeyin.22 Bu konulardaki kanaatiniz Allah’la kendi aranızda kalsın. Doğru bildiği şeyi yapıp vicdanında suçluluk hissetmeyen kişiye ne mutlu!23 Fakat bir yiyeceği tereddüt içinde yiyen kişi kendi kendini mahkûm eder. Çünkü yaptığının doğru olduğuna iman etmiyordur. İmana dayanmayan her şey günahtır.
